پسرم !
زیباترین بهانه زندگی ام !
" تولدت مبارک "
هفت سال چه زود گذشت !
تو بالنده می شوی و . . .
من به پیری و پریشانی ، اسیر !
پیر شوی !
نهال نو رس من !
دنیا را به چشم دل ببین !
همین !
" تولدت مبارک "
پسرم !
هديه من
هديه هر روزي نيست !
من به تو
هديه ز انگشتري مهر پدر
خواهم داد . . .
و ز خاتم تسبيح دعاي مادر
ارمغاني ازلي . . .
پسرم !
هديه من
هديه اي جاويد است !

بي تو
روزها زمزمه عشق بود
و شب ها به آغوش سكوت مي گذشت . . .
بي تو
روزها تب تند نياز بود
و شب ها عرق سر به پيشاني اندوه . . .
بي تو
عشق بود . . .
رنگش پريده مهتاب !
آرامش بود . . .
آبي دريايش پر تلاطم !
. . .
به آسمان پر ستاره
دو دست برآمد
دو گياه گره خورد
و عشق جوانه كرد
عشقي كه ريشه در دو دل جوان داشت
دو بيدل شيدا . . .
نهال نورس زندگي ام !
گرماي نفس سرخت
روزهايم را به هلهله شادي
و شب هايم را به غريو غرور آميخت . . .
روزها . . .
با تو عطش زندگي
و شب ها . . .
با تو پايكوبي حيات يافت.
با تو
عشق . . .
لاجوردي تابناك !
و آرامش . . .
آرام آرام اقيانوس هستي !
با تولدت
مهر مادرانه
شكوه خورشيد گرفت
و صلابت پدري
استواري كوه .
دست هايمان
گره در گره ،
گام هايمان
چشمه جاري ،
و دل هايمان گرم طپش نور . . .
تولدت بر ما مبارك !
عشق مان را جاودانه كردي
پسرم !



