تبليغاتX
دلتنگی های مادرانه

دلتنگی های مادرانه
ديگر ز شاخ سرو سهي بلبل صبور ××× گلبانگ زد كه چشم بد از روي گل بدور
سایه !

 

پسرم !

 

سايه سياهانِ سرد مي گذرند !

سايه ها ،

دشمنانِ خاموشند !

صبور بايد بود !

 

+ بیست و هشتم بهمن 1387 مادر |
رنگ عشق

 

پسرم !

 

در خيال من . . .

عشق ،

غوغاي نگه توست

به وسعت قلب من !

سپيد ، سرخ ، آبي ؟!

نه ! به رنگ چشمانت . . .

آنقدر كه جوانه ي شكفتن دارد !

 

 

+ هفدهم بهمن 1387 مادر |
دلتنگی یا . . . ؟!!
 

عارفم ! عزیزم ! پسرم !

آیا روزی همه ی نوشته های مرا خواهی خواند ؟!!

حرف هایم را از پس سال ها خواهی شنید ؟!!

کودکی هستی کنون . . . !

نوشته هایم رنگ خواهد باخت گاهی که بالغ شوی

و زمانه ات سخن های دلنشین بسیار داشته باشد ؟!!

صدای من . . .

دست و قلم من . . .

به تو خواهد رسید آیا ؟!!

بیهوده دست و پا نزنم جان دل و نور دیده ؟!!

پسرم !

می شنوی ؟!!

. . .

 

+ هفدهم بهمن 1387 مادر |
نمی دانی چه می کشم !

 

پسرم !

 

آن كس كه به دندان درد روزگار تو بي اعتناست ،

به خوبي همان كسي است . . .

كه براي علاج درد شبانه ات

مشتي محكم به دهانت مي كوبد !

و تو در ميان موج دردي جانكاه

همه ي دندان هاي به خون آغشته ات را

در كف دستان غم زده ات

مي بيني !!

 

باور كن !!!

 

 پ . ن : خدا نکنه کسی به این روز بیافته ! نه ! فقط بدانید که چه می کشم !!!

التماس دعا . . .

 

+ سیزدهم بهمن 1387 مادر |
کیش و مات

 

پسرم !

 

شاه باش به مهر !

گر از صفحه اي

-        به بد روزگار ،

كيش شدي . . .

به عبور زمان

مات نخواهي شد .

 

+ یازدهم بهمن 1387 مادر |