تبليغاتX
دلتنگی های مادرانه

دلتنگی های مادرانه

ديگر ز شاخ سرو سهي بلبل صبور ××× گلبانگ زد كه چشم بد از روي گل بدور
فاصله

 

پسرم !

 

به فاصله بيانديش !

آب تا . . . ماه !

لب تا . . . آه !

 سنگ تا . . . شيشه !

دل تا . . . هميشه !

به فاصله بيانديش !

 دست كم ،

يكبار كه " عاشق " خواهي شد !

 

+ هفدهم آذر 1387 مادر |
ادب !

 

پسرم !

بر پا خيز !

گاه ادب فرا رسيده است !

" عشق " اينجاست !

چه تفاوت دارد ؟!

- كهنه پوشي يا سپيد مويي اش ؟!

به آن نگاه دلربا بنگر !

موج موج ، گذر ثانيه ها . . .

دريا دريا ، بيكران مهر . . .

بال بال ، پرواز بي صدا . . .

" عشق " است !

به اين زيباي بي همتا بنگر و . . .

بر پا خيز !

 

+ یازدهم آذر 1387 مادر |
بابا آب داد !

 

پسرم !

مُهر لب كه گشودي

پيش از سخن هر كلام

از " بابا " نام بردي

و چه خرسند بودم ،

كه در گفتن كلمه كلمه ي مِهرت . . .

" بابا " به رگ جانت نشسته است.

و

اكنون نيز هم ،

پيش از برگرفتن كلام ديگری

" بابا " مي نويسي

و چه خرسندم ،

كه در نوشتن جمله جمله ي سادگي ات . . .

" بابا " به خاطرت جاري است.

 

پسرم !

بياموز كه زمان گذران

پيش از

نياز " بابا آب داد "

و

تمناي " بابا نان داد "

مِهرش را از صفحه دل و جانت نزدايد !

كه " بابا "

بيش از هر چيز ديگري

مُهر هستي و مِهر عشق

به تو داده است !

پسرم !

" بابا عشق داد "

درس هميشه تو باشد . . .

 

+ هفتم آذر 1387 مادر |
سین سرور !

 

پسرم !

آن سر سنگين بگذار !

سبك و سبز به صحرا بخرام !

پشت آن " سين " ستم بشكن و در تاريكي . . .

" سبد " مهر و سرور . . .

به دل دوست بكار !

دست همسايه بگير و

مگذار

سايه ي آن ديو سياه . . .

- ديو غم ، ديو پليد 

بر سپيدي دلش

لكه ي غم بنشاند !

 

پسرم !

همچو نسيم . . .

سبك و سبز به صحرا بخرام !


در س امروز عارف " سین " بود !

 

+ چهارم آذر 1387 مادر |
دلتنگی مادرانه !

 

پسرم !

خانه ي بي تو مرا . . .

سخت پريشان دل كرد !

آغشم ، گرم نفس هاي تو نيست !

باشد . . . !

دلتنگي ساعات غمين ،

سرد ،

بي حوصله را . . .

تاب خواهم آورد !

تا تو شادان باشي

سبز ،

سرخوش ،

جاري . . .

پسرم !

سالم و سرمست

دل و دستت باد . . .

 

+ یکم آذر 1387 مادر |