تبليغاتX
دلتنگی های مادرانه

دلتنگی های مادرانه

ديگر ز شاخ سرو سهي بلبل صبور ××× گلبانگ زد كه چشم بد از روي گل بدور
یک دلتنگی از جنس . . . !
 

ببخشید !

این پست کمی طولانی و متفاوت شد !

شاید غصه ای است و یا قصه ای !

به هر حال این هم به یادگار خواهد ماند ! 

درود بی پایان بر شما . . .


صداي گريه ام را بشنو از دور

ز ها هوي شب و هي هاي باران !

صداي دختري غمگين تر از درد

صداي بي كسي و زخم ياران !

   

ادامه مطلب
+ بیست و پنجم آبان 1387 مادر |
من پائیزم !

 

پسرم !

گرچه كه من پائيزم !

و مرا هست زمستان در پيش . . .

ليك ،

با چون تو " بهار "

نهراسم ز بلنداي شب پر يلدا . . .

 

+ نوزدهم آبان 1387 مادر |
و . . .
 

پسرم !

دوستت دارم . . .

 

+ هفدهم آبان 1387 مادر |
باز هم باران !

 

پسرم !

باران باش !

چشم خود را بربند !

اشك ديده بگشا !

و ببار

بر  روشن و تيره ،

خس و خاك ،

گل و سنگ ،

پست و بلند !

*

پسرم !

جاري شو !

خواه دشتي  پر ساز ،

خواه جنگل  -  خاموش .

*

پسرم !

بگشا چشم !

اين همه روشني از توست . . .

 

+ دوازدهم آبان 1387 مادر |
فراموش نکن !
 

پسرم !

خواه بهاران شوم و خواه خزان ،

و به هر بارش باران و غزل هاي شبان ابري ،

و به هر رويش برگ ،

يا به رقصان˚ برگي كه فتد زرد به خاك ،

و به هر سبز نهالي نورس ،

يا به پيري درختي گذران˚ از تبر تيز فلك . . .

خواهمت خرم و شاد ،

زنده در ياد و سپيد !

تا فرامش نكني

ياد دلهاي غريب

يا قريبان شده دور ز ياد !

 

پسرم !

اي همه آرزوي هستي من !

گر به پا باشم و سر سبز ،

غزلخوان توام !

ور به خاكي خمش و سرد ،

دعا گوي همه ثانيه هات . . .

 

پسرم !

اين تو و اين آبي آرام زمان . . .

مبر از خاطر خويش

ني . . . نام !

كه نشان دل عشاق !

و مكن دور از ذهن ،

همه ياد ره دل باختگان !

 

پسرم !

هرگز و هيچ

كسي از ياد مبر . . . !

 

+ نهم آبان 1387 مادر |
رهرو

 

پسرم !

 

راه تو را مي خواند !

سنگ ، خار ،  

آبي آسمان و . . . سراب ،

و اين گل زرد كوچك !

 

پسرم !

عشق اين جاست !

به همين لحظه ي جاري . . .

گر به مقصد برسي ،

نفس خسته ي تو ماند و

يك قطره عرق در جامه !

 

پسرم !

رهرو باش . . .

و در اين ثانيه ي سرد

نمان !

 

+ ششم آبان 1387 مادر |

پسرم !

 

استجابت دعاهاي شبانه ،

اندوخته جاودان مادرانه ام براي توست . . .

اشك اين لحظه جاري را ،

بر من ببخش !

 

+ چهارم آبان 1387 مادر |