تبليغاتX
دلتنگی های مادرانه

دلتنگی های مادرانه

ديگر ز شاخ سرو سهي بلبل صبور ××× گلبانگ زد كه چشم بد از روي گل بدور
سفر 2

 

پسرم !

 

بار عشق بربند !

 

كينه در كمين است . . .

+ سی ام مرداد 1387 مادر |
سفر

پسرم !

 

همپاي سفر بياب !

 

جاده ها ناتمام خواهند ماند . . .

+ بیست و نهم مرداد 1387 مادر |
مهر

 

 

پسرم !

 

با بزرگان ،

 

بزرگي كردن بياموز  . . .

 

و با كودكان

 

مهر و مهرباني . . .

 

با گشادگي دستانت مهر بورز

 

به خرد و كلان

 

پير و جوان . . .

 

و نيز بدان !

 

بزرگي مردمان را با چشم سر نبايد ديد

 

كه بايد با  دل حس كرد . . .

 

پسرم !

 

دنيا را با دلت حس كن

 

و با چشمانت وسعت ديدار بخش !

 

 

 

 

+ بیست و ششم مرداد 1387 مادر |
باران

پسرم !

 

دري را كه به مهر بكوبي

 

به دنياي شاد عاشقانه

 

رهنمون خواهدت كرد . . .

 

اما !

 

شيشه اي را كه به دل سنگ شكسته اي

 

تكه هاش

 

كينه اي پنهان

 

مي افزايدت . . .

 

يا شايد روزي

 

خاري به پايت نهد .

 

پسرم !

 

دل سنگ را به تيشه مهر بتراش

 

و به دشت كوير بي مهري

 

باران باش .

 

ببار . . .

 

 

 

+ بیست و دوم مرداد 1387 مادر |
داد و ستد دنیا

 

 

پسر كوچك من !

 

دندان هاي سپيد كودكانه ات ،

 

يكي يكي خود را در پس

. . .

تيره موهاي مردانه پنهان مي كنند !

 

و رداي مردانه اي كه بر تن خواهي كرد ،

. . .

به چروكيده لباس پيري مبدل خواهد شد !

 

پسرم !

 

بدان كه هر چه رود ، بازگشتي خواهد داشت !

 

شايد بارها و بارها ،

 

بيش تر و بيش تر از پيش . . . !

 

پسرم !

 

بياموز كه در آيند و روند دنيا

 

صبر پيشه كني .

 

و دل به ايمان قوي داري .

 

خداي آمدگان و رفتگان را از ياد مبر !

 

 

 

+ شانزدهم مرداد 1387 مادر |
ترانه کودکی

پسرم !

 

ترنم انگشتان كوچك تو

 

بر روي پوسته اين چوب بيجان

 

ترانه كوچك زندگي من است . . . 

 

پسرم !

 

هم آهنگ با ايمان . . .

 

ضرب زندگي بنواز !

 

 

 

+ دوازدهم مرداد 1387 مادر |
تولدت مبارک

 

پسرم !

 

هديه من

 

هديه هر روزي نيست !

 

من به تو

 

هديه ز انگشتري مهر پدر

 

خواهم داد . . .

 

و ز خاتم تسبيح دعاي مادر

 

ارمغاني ازلي . . .

 

پسرم !

 

هديه من

 

هديه اي جاويد است !

 

 

 

 

 

 

 

بي تو

 

روزها زمزمه عشق بود

 

 

و شب ها به آغوش سكوت مي گذشت . . .

 

بي تو

 

روزها تب تند نياز بود

 

و شب ها  عرق سر به پيشاني اندوه . . .

 

بي تو

 

عشق بود . . .

رنگش پريده مهتاب !

 

آرامش بود . . .

آبي دريايش پر تلاطم !

. . .

 

به آسمان پر ستاره

 

دو دست برآمد

 

دو گياه گره خورد

 

و عشق جوانه كرد

 

عشقي كه ريشه در دو دل جوان داشت

 

دو بيدل شيدا . . .

 

نهال نورس زندگي ام !

 

گرماي نفس سرخت

 

 

روزهايم را به هلهله شادي

 

و شب هايم را به غريو غرور آميخت . . .

 

روزها . . .

با تو عطش زندگي

 

و شب ها . . .

با تو پايكوبي حيات يافت.

 

با تو

 

عشق . . .

لاجوردي تابناك !

 

و آرامش . . .

آرام آرام اقيانوس هستي !

 

با تولدت

 

مهر مادرانه

 

شكوه خورشيد گرفت

 

و صلابت پدري

 

استواري كوه .

 

دست هايمان

 

گره در گره ،

 

گام هايمان

 

چشمه جاري ،

 

و دل هايمان گرم طپش نور . . .

 

تولدت بر ما مبارك !

 

عشق مان را جاودانه كردي

 

پسرم !

 

 

 

+ سوم مرداد 1387 مادر |
دعا

 

 

پسرم !

 

خوب بدان !

 

همه سهم تو از . . .

 

لحظه خوب خدا

 

در همين يك نفس سبز دعاست !

 

كه تو در آن نه به خود

 

بلكه ،

 

 به سهم دگران

 

انديشي !

 

و در آن سمت دگر . . .

 

دست نوراني حق ،

 

 " گره از كار فرو بسته " تو

 

بگشايد !

 

و تو معناي چنين

 

گذر سبزي را

 

زود خواهي فهميد !

 

.

 

.

 

.

 

مي دانم !

 

 

 

 

+ دوم مرداد 1387 مادر |
قصه پدری

 

پدري است !

 

و پسري است !

 

صداي مهربان پدر در گوش جان پسر مي نشيند ; . . . اگر قصه مهر بسرايد !

 

و پسر جانش مي طراود ; . . . اگر اين قصه را باور بدارد !

 

 باور قصه مهربان پدر را براي همه پسران آرزو مي  كنم .

 

عمر همه پدران دراز باد . . .

 

+ یکم مرداد 1387 مادر |